Autofobia, znana także jako monofobia, to zaburzenie lękowe objawiające się paraliżującym strachem przed samotnością, brakiem obecności bliskiej osoby lub odcięciem od społeczeństwa. Osoby dotknięte autofobią unikają przebywania w samotności, czują się opuszczone nawet w tłumie, doświadczają napadów paniki, potów, duszności, bezsenności czy napadów płaczu. Lęk ten może być wynikiem doświadczeń z dzieciństwa, traum, odtrącenia, ciężkich rozstań lub zaburzeń osobowości. Nieleczona autofobia prowadzi do uzależnienia od relacji z innymi, braku pewności siebie i trudności w samodzielnym funkcjonowaniu. Terapią z wyboru jest psychoterapia obejmująca techniki poznawczo-behawioralne, naukę radzenia sobie z lękiem, ekspozycję na samotność w kontrolowanych warunkach oraz w razie potrzeby farmakoterapię lekami przeciwlękowymi. Wsparcie bliskich i budowanie kompetencji emocjonalnych są kluczowe do procesu zdrowienia. Autofobia wymaga indywidualnego podejścia — rozpoznanie następuje na podstawie wywiadu i oceny psychologicznej.